پرستاری که در ICU، دل بیماران و خانواده‌ها را آرام می‌کند

به گزارش خبرگزاری فارس از شهرستان قائم‌شهر، در سکوت نیمه‌شب‌های بیمارستان ولیعصر(عج)، جایی میان بوق‌های آرام دستگاه‌های مانیتور قلب و صدای نفس‌های بریده‌ بیماران، مردی ایستاده که ۲۵ سال مراقبت را نه یک شغل، بلکه تعهدی مقدس می‌داند.رضا حیدری‌گرجی، پرستار ۴۳ ساله بخش ICU و کارشناس ارشد پرستاری، در گفت‌وگو با فارس از روزهای پراضطراب آغاز کارش تا لحظه‌های نجات بیماران می‌گوید. مردی که معتقد است آرامش بیمار، از آرامش پرستار آغاز می‌شود و هنوز بعد از سال‌ها، بوی الکل و صدای زنگ مانیتور، یادآور روزهای اول کاری‌اش است، روزهایی پر از اضطراب و استرس که هر تصمیم، بین مرگ و زندگی معنا پیدا می‌کرد.این پرستار با ۲۵ سال سابقه کاری از نخستین روزهای کارش چنین یاد کرد: در روزهای نخست، فشار روانی زیادی روی ما بود. هر حرکت اشتباه می‌توانست به جان انسانی آسیب بزند. یاد گرفتم قبل از هر کاری، آرامش روان خودم را حفظ کنم چرا که وقتی بیمار ببیند پرستار با تسلط و اطمینان کار می‌کند، احساس امنیت پیدا می‌کند و این خودش نیمی از درمان است.

پرستاری سبک زندگی است

وی با بیان اینکه مسیر رسیدن به این آرامش، ساده نبوده است، اظهار کرد: دوران دانشجویی‌ در پرستاری، ترکیبی از درس‌های سخت و تجربه‌های طاقت‌فرسا بود چرا که معتقدم پرستاری فقط درس نیست، زندگی است و ما یاد می‌گیریم چطور همدل باشیم و چطور درد دیگران را بفهمیم. سخت بود، اما عشق به یادگیری و خدمت باعث شد ادامه بدهم.حیدری گرجی به خاطره‌ای در دوران تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد در اصفهان اشاره کرد که هنوز در ذهنش زنده است و در این زمینه گفت: در مسیر اصفهان بودم که یکی از مسافران دچار حمله صرع شد. مردم وحشت کرده بودند، ولی با آگاهی‌ای که از درس‌ها و تجربه‌ها داشتم، جمعیت را آرام کردم، اقدامات اولیه را انجام دادم و بیمار را به اولین ایستگاه اورژانس ۱۱۵ رساندم. خوشبختانه بیمار نجات پیدا کرد و آن روز برایم ثابت شد علم پرستاری چقدر می‌تواند نجات‌بخش باشد.وی معتقد است که پرستاری فقط یک شغل نیست، بلکه یک سبک زندگی است و نوبت‌های شبانه، دوری از خانواده، خستگی‌های مداوم، بخشی از واقعیت زندگی پرستاران و کادر درمان است.به‌عنوان مثال، گاهی صبح وقتی مردم تازه از خواب بیدار می‌شوند، ما تازه از نوبت شب برمی‌گردیم اما وقتی می‌بینیم بیمار بعد از روزها درد و بی‌قراری با لبخند مرخص می‌شود، تمام خستگی‌هایمان تمام می‌شود. به گفته‌ این پرستار، سخت‌ترین بخش کار، نه فقط مراقبت جسمی، بلکه حفظ آرامش روان بیماران و خانواده‌هایشان است، چراکه بیمار و همراهش هر دو مضطرب‌ هستند و نمی‌شود با لحن تند صحبت کرد. باید با گفت‌وگو و آرامش، همراهشان شد. پرستار باید صبور باشد، باید گاهی سکوت کند و فقط گوش بدهد و این بخشی از درمان است.

نگاهی فراتر از بیمارستان

وی با بیان اینکه صبوری و همدلی باید در کنار آگاهی باشد، اظهار کرد: مردم امروز بیشتر از قبل قدردان پرستاران هستند. وقتی برای همراه بیمار توضیح می‌دهیم که چه می‌کنیم، آن‌ها آرام‌تر می‌شوند و این آگاهی دوطرفه، کلید درمان است.رضا حیدری گرجی نگاهش را فراتر از اتاق بیمارستان دید و تصریح کرد: بسیاری از بیماری‌ها از ناآگاهی آغاز می‌شوند. بیماران دیابتی، قلبی و اضافه‌وزن زیادی در جامعه داریم که بیشترشان نتیجه‌ سبک زندگی ناسالم‌اند و اگر آگاهی عمومی درباره‌ تغذیه و ورزش بالا برود، بسیاری از این بیماران اصلاً به بیمارستان نمی‌رسند. در این میان مسئولان هم باید نظارت بیشتری بر تولید مواد غذایی، به‌ویژه روغن‌ها و فرآورده‌های لبنی داشته باشند و همیشه گفته‌اند و می‌گویند پیشگیری همیشه بهتر از درمان است.وی تأکید کرد: گاهی یک آموزش ساده به بیمار می‌تواند کیفیت زندگی‌اش را چندین برابر کند و با کمی آگاهی، می‌شود از هزینه‌های سنگین درمان جلوگیری کرد.در میان صحبت‌ها، لحظه‌ای سکوت کرد و ادامه داد: کار ما با درد و رنج انسان‌ها گره‌خورده است. اما همین دردها باعث می‌شود انسان بودن را بهتر بفهمیم. پرستاری یعنی مراقبت از جسم و جان انسان، در سخت‌ترین لحظه‌های عمرش.از او پرسیدم اگر به گذشته برگردد، باز هم پرستاری را انتخاب می‌کند؟ لبخندی زد و بی‌درنگ گفت: قطعاً. شاید مسیرش پر از خستگی باشد، اما هیچ شغلی مثل پرستاری رضایت درونی نمی‌دهد،ما گاهی فقط شاهد یک لبخندیم، اما همان لبخند برایمان ارزش یک‌دنیا دارد.

پرستاران جوان خودشان را با شرایط سخت وفق دهند

وی به پرستاران جوان توصیه کرد که خودشان را با شرایط سخت وفق دهند. سردرد، پادرد، کمردرد بخشی از مسیر است اما باید با عشق ادامه داد و این کار فقط با قلب انجام می‌شود، نه صرفاً با دست و ابزار.این پرستار کمبود نیروی انسانی و اجرا نشدن تعرفه‌های پرستاری را از مشکلات موجود در این حرفه شریف برشمرد. حیدری در پایان گفت: بزرگ‌ترین آرزوی ما افزایش آگاهی مردم و کاهش بیماری‌هاست و اگر جامعه سالم و آرام باشد، ما هم آرام می‌شویم.امروز، روز پرستار است و روز تجلیل از دستانی است که مرهم دردها هستند؛ روز تکریم انسان‌هایی که با صبوری و عشق، رنج دیگران را به آرامش بدل می‌کنند. روزی که با ولادت بانویی گره‌خورده است که مظهر ایثار، شجاعت و مهربانی است، حضرت زینب کبری (س).

به گزارش فارس، پرستاران، فرشتگانی‌ هستند در لباس سفید که بی‌ادعا و در سکوت، کنار تخت بیماران می‌ایستند. صدای پایشان آرام، اما حضورشان دلگرم‌کننده است و لبخندشان، مسکن آلام است و نگاهشان، امیدی تازه به زندگی.#روز_پرستار #بیمارستان#ولیعصر#بیماران#شیفت_شب#زینب_کبری